PvdA wil fonds voor mensen met arbeidsbeperking
De doelstelling van de WWnV wordt door de PvdA onderschreven: mensen met een arbeidshandicap aan de slag krijgen bij een reguliere werkgever. Maar om daadwerkelijk meer mensen met een arbeidshandicap aan de slag te krijgen moeten werkgevers een cruciale rol spelen. Maar in het wetsvoorstel van staatssecretaris De Krom is de inzet van werkgevers te vrijblijvend om mensen met een arbeidsbeperking aan het werk te krijgen.
De PvdA stelt voor de om de inzet van werkgevers wettelijk op te leggen. Werkgevers moeten een bepaald percentage van de loonsom afdragen aan een werkfonds voor mensen met een arbeidsbeperking. Bedrijven die ten minste één provent, oplopend tot drie procent, van het personeel met een arbeidshandicap in dienst hebben, worden vrijgesteld van deze afdracht aan het fonds. De totale beroepsbevolking in loondienst bestaat uit ruim zeven miljoen mensen. Dit voorstel regelt dat er op termijn dus 70.000 plekken op de arbeidsmarkt beschikbaar zijn voor mensen uit de doelgroep. Op deze wijze komt het geld binnen om de bezuiniging te niet te doen en de begeleiding te regelen.
Met dit voorstel komen mensen aan het werk, is er geen ingewikkeld systeem van loondispensatie nodig, hoeven de bezuinigingen niet doorgevoerd te worden en krijgen zowel werkgevers als werknemers de begeleiding waar zij recht op hebben.
-
-
-
-
- 1.Beminnelijke bestuurder die als 'verbinder' populair werd als burgemeester van Amsterdam, maar die als politiek leider van de PvdA minder goed uit de verf kwam. Was hoogleraar in Maastricht en stapte vanuit de wetenschap over naar het kabinet-Lubbers III waarin hij staatssecretaris voor het hoger onderwijs werd. Was daarna lid en fractievoorzitter in de Eerste Kamer. In het tweede kabinet-Kok als staatssecretaris belast met asielbeleid. Wist toen een strengere Vreemdelingenwet door het parlement te loodsen. Was bij de verkiezingen van 2003 PvdA-kandidaat voor het premierschap. Toen hij begin 2010 Wouter Bos opvolgde als PvdA-leider leidde dat tot enthousiasme in eigen kring, maar zijn kwaliteiten lagen meer op bestuurlijk terrein dan in de (harde) Haagse politiek. In 2012 trok hijzelf de conclusie dat hij de hoge verwachtingen niet had waargemaakt. Hij was daarna onder meer voorzitter van Cedris, landelijke vereniging voor sociale werkgelegenheid en reïntegratie.