Zeggen wat je zelf wilt
Niets was makkelijker geweest dan te wachten op de uitkomsten van het Catshuis. Als oppositiepartij hadden wij dan op de dag van de presentatie keurig een persbericht kunnen maken. Wat vinden wij er goed, en wat vinden wij er slecht aan. Daarvoor hebben we nadrukkelijk niet gekozen. Afgelopen dinsdag presenteerden wij daarom ons alternatief, een eerlijk alternatief in alle openbaarheid aan onze leden en aan de pers. En zo hoort het te gaan in de politiek, niet wachten tot een ander wat vindt en dan daarover zeuren, maar juist zeggen wat je zelf wilt.
En natuurlijk kregen we direct vragen, soms ook kritische. Sommige mensen waren laaiend enthousiast en anderen vonden het niet goed. Dat mag en dat moet ook. Niet iedereen hoeft het altijd met je eens te zijn, maar als politieke partij moet je in ieder geval laten zien wat jouw overtuiging is en daarvoor staan. Dan kunnen mensen tenminste kiezen of ze het er mee eens zijn of niet.
Teleurstellende en voorspelbare reacties uit de politiek kwamen er helaas ook, bijvoorbeeld de reactie van D66-prominent Boris van der Ham. Hij schoot een tweet de lucht in met de zeer voorspelbare reactie, ‘PvdA is inderdaad geen kampioen financiële degelijkheid’. En dat voordat onze plannen doorgerekend zijn, of dat hij de moeite had genomen er zich in te verdiepen. De tweet verscheen al vijf minuten na onze presentatie...
- 1.Beminnelijke bestuurder die als 'verbinder' populair werd als burgemeester van Amsterdam, maar die als politiek leider van de PvdA minder goed uit de verf kwam. Was hoogleraar in Maastricht en stapte vanuit de wetenschap over naar het kabinet-Lubbers III waarin hij staatssecretaris voor het hoger onderwijs werd. Was daarna lid en fractievoorzitter in de Eerste Kamer. In het tweede kabinet-Kok als staatssecretaris belast met asielbeleid. Wist toen een strengere Vreemdelingenwet door het parlement te loodsen. Was bij de verkiezingen van 2003 PvdA-kandidaat voor het premierschap. Toen hij begin 2010 Wouter Bos opvolgde als PvdA-leider leidde dat tot enthousiasme in eigen kring, maar zijn kwaliteiten lagen meer op bestuurlijk terrein dan in de (harde) Haagse politiek. In 2012 trok hijzelf de conclusie dat hij de hoge verwachtingen niet had waargemaakt. Hij was daarna onder meer voorzitter van Cedris, landelijke vereniging voor sociale werkgelegenheid en reïntegratie.